Boğaziçi’nde halen, Mısır Başkonsolosluğu (Bebek), İtalya ve Fransız (Tarabya), İspanya ve Rusya (Büyükdere) sefaret yazlıklarıyla; yine Rusya Ateşeliğine ait (Tarabya/Kireçburnu) yazlığı bulunmaktadır.

Osmanlı devleti 18. yy’ın sonlarına kadar ancak lüzum gördüğü ülkelere elçi göndermiş, devamlı elçilikler 1835’te kurulmuştur. Halbuki Venedikliler 1454’ten, Polonya 1475’ten, Rusya 1497’den, Fransa 1525’den, Avusturya 1528’den, İngiltere 1583’den, Felemenk 1612’den itibaren İstanbul’da daimi elçi bulundurmaya başlamışlardır.

Kayıtlara göre ilk İspanyol elçisi 1564’te gelen Franchi’dir. İlk Rus elçisi 1497’de gelen Michail Andreeviç Plesceev’dir. 1525’de gönderilen Fransız elçisi yolda (Bosna’da) öldürülünce yerine Ciovanni Frangipani gönderilmiştir. Önceleri elçilikler Galata’da bulunurdu. Yangınlar sonunda, elçiliklerini Pera bağlarına (Beyoğlu’na) naklettiler.

Mimarı bilinen tek yazlık sefaret binası, Tarabya’daki italyan sefaret yazlığı olup, Sultan II. Abdülhamid’in mimarı olarak çalışan italyan mimar Raimondo d’Aronco tarafından yapılmıştır. İlk sefaret binası olarak inşa edilen ve yine ilk defa yabancı bayrak çekme hakkı tanınan Tarabya’daki Fransız elçiliği idi.