Karagümrük’te Mesih Meh­met Paşa Camii’nin kuzeyindedir. Küçük Değirmen ve Sütçü Murat Sokakları arasında yer alır. “Fetva Emini Medresesi” olarak da bilinir.

Zeynep Ahunbay’ın kaleminden medrese şu şekilde ifade edilir:

“II. Abdülhamid döneminde (1876-1909) fetva emini olan Hacı Nuri Efendi camiyi yeniletmiş, yanına da bir medrese yaptırmıştır. 1875′te hazırlanan İstanbul haritasında cami gösterilmiş, fakat medre­se belirtilmemiştir. Buna dayanarak, 1875 ile Nuri Efendi’nin istifa tarihi olan 1909 arasında yapıldığı tahmin edilen medresenin, 1914′teki tespit çalışmasında 13 odası, çamaşırhane, abdesthane. gusülhane ve yeterli büyüklükte bir avlusu oldu­ğu belirlenmiştir. Sayılan mekanlar arasın­da dershane yer almamaktadır; medrese­nin dershanesi olmadığı, caminin bu amaçla kullanıldığı sanılıyor. Konumu ve rutubetli olması dolayısıyla o tarihte (1914) öğrencilerin barınmasına uygun bulunmayan yapının duvarları kagir, örtü­sü ahşaptı. Doğudan, Sütçü Murat Sokağı’ndan girilen, düzgün olmayan dörtgen planlı avlunun güneybatı yönü cami ile sı­nırlanıyordu. Avlunun güneydoğu ve ku­zeydoğu kenarlarında “L” oluşturan bir grup ve kuzeybatıda tek kol halinde hüc­reler sıralanıyor, kuzeydoğuda hücreler arasında bulunan dar bir geçitten helala­ra geçiliyordu.

1970′lerde çekilen fotoğraflarda med­resenin dış duvarlarında kemerli üst pen­cereleri, avlu yönündeki ahşap direkli dar sundurması, kiremitle örtülü çatısı görüle­bilmektedir. Harap bir durumda 1979′a ka­dar ayakta duran yapı, aynı yılın Ağustos ayında bir yangın geçirmiş, geriye yalnız­ca kagir duvarları kalmıştı.

Medresenin enkazı kaldırıldıktan son­ra, 1987′de arsası camiye katılmış; kuzey­batı tarafına cami görevlileri ve yatılı Ku­ran kursu öğrencileri için bodrumunda he­lalar bulunan üç katlı bir bina yapılmıştır. Zeminine dökme mozaik döşenen avlu­da, medreseden geriye yalnız bir çınar ağacı kalmıştır.”